22 FEBRUARI 2017

zwierige kater hoort bij neel 

Als katers zich ergens thuis voelen, dan is het in Maasniel. Niet zo gek als CV De Katers de kartrekker van vastelaovend vierend Neel is. In 2012 krijgt de Maasnielse kunstenaar Bas Hamans de opdracht voor een katerbeeld op een rotonde aan de Wirosingel, in het verlengde van de Elmpterweg. Binnen de grenzen van Neel dat met hart en ziel de zwierige kater omarmt.

 

Het pikante detail is dat déze kater de blik naar Roermond richt. Omdat er in Roermond genoeg gebeurt om in de gaten te houden. De andere, decennia oude kater op het Betjesplein keert Roermond om dezelfde reden de rug toe. Viva vastelaovend, maar ook viva ‘Neel blief Neel’!

 

Wat de kater van Bas Hamans krachtig maakt, zijn de fraaie glooiïngen met scherp afgewerkte randen, beschouwt Edwin Becker. Deze Maasnieldenaar kennen we toch van de BienNEELe (in 2012 en 2014)? Klopt; maar ook als conservator van het Van Gogh Museum. “Het beeld is esthetisch, heeft frivoliteit en er spreekt humor uit: het spotten met het traditionele beeld van een kater. Je kunt er ook een menselijk silhouet in zien, en een fraai lijnenspel.”

 

De hoogte en grootte van de kater maakt het beeld extra imposant. “Ik wilde het zo hoog maken als mijn atelier het toelaat, drie meter”, vertelt de nu 38-jarige Bas: “Ik ben begonnen met een betonijzeren frame. Veel laswerk. Het plaatwerk is cortenstaal waar je met zoutzuur een oxidatieproces op loslaat dat leidt tot roestvorming. Dan breng je een deklaag aan, het patineren. Er zitten zeker duizend uren in het beeld.”

 

Die glooiïngen met scherpe randen zijn terug te voeren naar een vormtaal die Bas ontleent aan schedels, die hem fascineren. De beeldend kunstenaar is aan de kunstacademie in Maastricht opgegroeid als schilder die zich daarnaast als keramist ontwikkelde. De voorbeelden zie je binnenshuis. En buitenshuis zien we fraaie staaltjes van zijn ruimtelijke kwaliteiten.

 

Thei van Cruchten, een boegbeeld van CV De Katers, is blij dat de opdracht voor het katerbeeld naar een Maasnieldenaar is gegaan. “Een sierlijk beeld. Fantastisch! Wel loodzwaar toen we het met een man of zeven op de grond moesten leggen voor het laatste laswerk. Mooi dat het beeld op Neels grondgebied staat. Kunst op rotondes draagt ook bij aan fatsoenlijk onderhoud.” Hij noemt in één adem het Kitsuule-beeld in wijk De Kemp, gemaakt door Thei’s echtgenote.

 

De kater van Bas staat op een rotonde die aanvankelijk is geadopteerd door Intratuin en Gamma; later door Hoveniersbedrijf Cox en de Praxis. Hún reclameuitingen staan op passende afstand van het beeld. “Omgevingsfactoren als lichtreclames kunnen afleiden. Iets voor een commissie beeldkwaliteit, om naar een goede afstemming van kunst en reclame te kijken”, vinden Bas en Edwin.

 

Bas is een gedreven kunstenaar die alleen nog niet helemaal kan leven van zijn passie. Wie een VW-busje van Kaiser bier (over kater gesproken…) ziet rijden, weet nu dat Bas daarmee onderweg is. Net als een ander aan het werk. “Ik verf voor de kost en voor de hypotheek, haha… ” In zijn geval voor het kersverse gezin; met vrouw en dochtertje.

 

De kater van Bas is populair in Neel. De lokale supermarkt heeft de kater zelfs spontaan op een folder afgebeeld. “Grappig. Ik moest wel een keer de vraag kwijt of ze wisten dat ik het beeld heb gemaakt. Och, zolang het niet te grabbel wordt gegooid, maakt het je ook wel een beetje trots.”

 

 

Wat maakt kunst in de openbare ruimte in ons los?

Heb jij ook een bijzonder verhaal over kunst op straat? En wil je dit verhaal met ons delen?